Rozdział 6 "Kostka"

- Ale..

- Mówiłem że nie masz nic do gadania, jedziemy i koniec.

- Może pojadę z wami?- zaproponował Daniel i odsuną się by Andy mógł wynieść małą.

- Jakoś damy sobie radę bez ciebie. - powiedział wkładając dziewczynę do swojego czarnego volvo.

Chwilę później słychać było pisk opon. Po 20 minutach byli w szpitalu. Andy cały czas nosił dziewczynę na rękach. W poczekalni były tylko dwie osoby. Usadził Alex na krześle.

- Zaraz wrócę. Poczekaj tu. Ok?

- A mam inne wyjście?

- Yyyy nie.

Chłopak szybko odszedł i zaraz zniknął za rogiem. Po paru minutach wrócił z dwoma kubkami w rękach. Usiadł na krześle obok i podał Alex kubek.

- Przepraszam. - szepnął do jej ucha i pocałował ją w czoło.

Dziewczyna wzięła łyk gorącego napoju.

- Wybaczysz mi? - zapytał robiąc przy tym maślane oczka.

- Nie wiem. Chyba tak, nie potrafię się długo gniewać.

Chłopak uśmiechnął się i odetchną z ulgą.

- Następny proszę! - usłyszeli głos lekarza.

Następna była Alex. Andy wziął ją na ręce i zaniósł do gabinetu lekarza.

***

Cała wizyta przebiegła szybko, lekarz obejrzał kostkę, ale na szczęście to tylko skręcenie.

- Miałaś sporo szczęścia. - powiedział Andy gdy byli już na zewnątrz.

- Tak, tak. ale możesz mnie już postawić.

- Przecież słyszałaś lekarza mimo, że to tylko skręcenie, masz nie nadwyrężać kostki.

Dziewczyna westchnęła i przewróciła oczami.

Jechali parę minut gdy na jednej z głównych dróg którą jechali zrobił się korek.

- No zajebiście. - warknęła Alex.

- Spieszy ci się gdzieś?

- No niby nie.

Wokalista nacisnął przycisk radia.

We've broke our mirrors
Sunday morning
Is everyday for all I care
And I'm not scared

Zabrzmiały słowa piosenki a dziewczyna się uśmiechnęła.

- Lubisz Nirvanę?

Alex skinęła potakująco głową. Reszta drogi minęła na słuchaniu radia i rozmawianiu.

***

- Gdzieś ty była? - pierwsze słowa jakie usłyszeli.

- W szpitalu, skręciłam kostkę. Mówiłam że to nic ale Andy się uparł żeby zabrać mnie do szpitala. - powiedziała a chłopak delikatnie odstawił ją na ziemię, wciąż trzymając ją za rękę.

- Nie przyszło ci do głowy może zadzwonić? - Jake wciąż był wściekły.

- Nie, przepraszam. - odpowiedziała Alex.

Chciała iść w stronę schodów, lecz Andy nie wypuścił jej ręki.

- Dokąd to? Lekarz zabronił ci chodzić.

- To jak mam się przemieszczać?

- Najlepiej by było gdybyś się nie przemieszczała chociaż dzisiaj i jutro.

- I dasz mi wtedy spokój?

- Tak.

- No to zgoda.

Po tych słowach wziął dziewczynę na ręce i zaniósł do pokoju.

- Poczekaj chwilkę, zaraz wrócę.

Wyszedł, i po chwili wrócił z bluzką na wieszaku.

Dziewczyna bez zastanowienia zdjęła bluzkę przy chłopaku i ubrała tą od niego.

- Wyglądasz ślicznie.

- Dziękuję, nie trzeba było. A w ogóle skąd ją masz? - powiedziała i uśmiechnęła się.

- Długa historia.

- Mamy czas.

- Kupiłem ją dla Juliet ale ona nie lubi Nirvany więc leżała w mojej szafie.

- No widzisz, nie taka długa historia. - znów się uśmiechnęła.

Słychać pukanie.

-Proszę! - krzyknęła dziewczyna.

Drzwi się otworzyły, a za nimi ukazał się CC.

- Wiesz co, ja już pójdę, i cieszę się że się podoba. - powiedział i wyszedł z pokoju.

- Co ci się stało?- Skręciłam kostkę. - mówiąc to delikatnie zatrzepotała rzęsami.

- Oj ty moja słodziutka niezdaro. - po tych słowach Christian pocałował ją w czoło, a Alex uśmiechnęła się.

Siedzieli zaledwie parę milimetrów od siebie, aż w końcu ich usta złączyły się w pocałunku.

Po dłuższej chwili dziewczyna oderwała się od chłopaka, spojrzała na niego i przygryzła wargę.

Resztę wieczoru spędzili na rozmawianiu. Dużo się przy tym śmiali i wygłupili.

- Dobra, jest już troszkę późno, chyba już pójdę.

- Nie, zostań ze mną.

- Na ile?

- Na zawsze. - zachichotała.

- Aż tak długo nie zostanę, ale zobaczę co da się zrobić. - powiedział i posłał jej piękny uśmiech.

Dziewczyna położyła się obok chłopaka i przytuliła się.

Po jakimś czasie zasnęła. Chłopak poszedł w jej ślady i również oddał się w objęcia Morfeusza.

***

- Dzień dobry. - usłyszała cichy szept tuż nad jej uchem.

Gdy tylko się podniosła dostała buziaka w policzek. Spojrzała na CC'ego i powiedziała:

- Dzień dobry. - i uśmiechnęła się.

Trochę rozmawiali. 

- Wisz co? przygotowałem dla ciebie pewną niespodziankę.

- A powiesz mi jaką?

- I co mam ją zniszczyć zdradzając ci szczegóły?

- No ale ja nie za bardzo lubię niespodzianki.

Chłopak zaczął ją łaskotać.

- Masz piękny śmiech - powiedział CC, a mała, wykorzystując chwilę gdy jej nie łaskotał, połaskotała go.

Chłopak znowu ją połaskotał i do pokoju wpadł Andy.

- Co jest? - zapytał otwierając drzwi.

- Nic. - powiedziała dziewczyna spoglądając na Andy'ego.

- Na pewno? - zapytał unosząc jedną brew.

- Tak, jest okej. Jak nigdy. - powiedziała i uśmiechnęła się.

Perkusista wstał i powoli szedł w kierunku drzwi.

- Idę zrobić ci śniadanko. - rzucił wychodząc.

Dziewczyna znów położyła się a łóżku, a Andy usiadł obok niej.

- Jak kostka? - zapytał po chwili.

- Dobrze. Nie boli.

- Ale masz jeszcze nie chodzić. Rozumiesz?

- Nie rozumiem czemu.

- No jak to czemu? Masz nie nadwyrężać nogi.

- No ale to tylko skręcona kostka, nic wielkiego.

- Ale na wszelki wypadek nie chodź jeszcze.

Dziewczyna tylko westchnęła.

- Zanieść cię na dół?

- A mogę sama iść?

- Nie.

- No to zanieś. - odpowiedziała i przewróciła oczami.

Chłopak wziął ją na ręce i zaniósł do kuchni gdzie już czekał Christian. Cała trójka usiadła do stołu. Dołączyli się do nich Ashley i Jake. Rozmawiali do momentu gdy któryś z chłopaków poruszył temat trasy. Alex wyraźnie posmutniała.

- To kiedy wyjeżdżacie?

- Za kilka dni.- odpowiedział jej Jake. - A właśnie. Jutro wraca Jinxx i zapewne będzie chciał odzyskać swój pokój.

Dziewczyna chciała wstać i odejść od stołu ale Andy przytrzymał ją za rękę.

- Nigdzie nie idziesz.

Usiadła z powrotem. Gdy tylko Andy skończył posiłek wziął ją na ręce i zaniósł do pokoju.

- Wiesz że możesz pojechać z nami w trasę?

- Wiem że nie mogę.

- Możesz.

- Niby jako kto?

Zamilkli. Andy posadził ją na łóżku i po chwili się odezwał:

- Jako nasza przyjaciółka.

- Tak, i po co tam pojadę?

- Żeby nie siedzieć sama w domu.

- To już wolę siedzieć sama.

- Jak uważasz. Masz jakieś plany na ten miesiąc gdy nas nie będzie?

- Nie, nie myślałam jeszcze nad tym.

Siedzieli i rozmawiali jeszcze jakieś piętnaście minut gdy do pokoju wszedł CC.

- No to idziemy? - powiedział biorąc Alex na ręce.

____________________

________

Kolejny rozdział. Komuś w ogóle podoba się to co tu piszę? Bo myślę że nie. No ale trudno...